نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی گیل آگاه: سال ۱۳۹۵، بخشی از باغ تاریخی سالارمشکات در محله چمارسرا توسط شهرداری رشت تملک شد و با کف سازی و بازپیرایی درختان، باغ تبدیل به یکی از بوستان های این شهر شد. همان زمان، بسیاری از سازمان های مردم نهاد فعال در حوزه محیط زیست، به نحوه تغییر کاربری باغ، نظیر قطع برخی از درختان آزاد و نارون، ایجاد قدمگاه های بتنی و طویل در باغ بجای قدمگاه سنگی، ریخته شدن سیمان و بتن در بن درختان و… اعتراض داشتند. حالا بخش باقیمانده این باغ نیز توسط شهرداری رشت تملک شده و مدتی است بازپیرایی و بهسازی فاز دوم بوستان سالار مشکات آغاز شده است.
اگرچه این اقدام شهرداری رشت در راستای توسعه فضای سبز شهری قابل تقدیر است، ولی بهنظر می رسد، طرحی که برای بازپیرایی باغ مطالعه شده بود، به دلیل هزینه بر بودن، کنار گذاشته شده و اقدامی شتابزده درحال اجراست.
به گفته «کیوان پندی» یک پژوهشگر، «حاج حسینعلی سالار مشکات» فرزند حاج میرزا علی اکبر مشکات السلطنه و از خاندان منجم باشی لنگرودی بود. پدر وی از سوی احمدشاه قاجار لقب سالار مشکات یافت. او از رجال گیلان عصر پهلوی و از ملاکین قاسم آباد علیا در شهرستان رودسر بود و مالکیت بخشی از محله چمارسرای رشت از آن وی بود. مالکیت باغ چمارسرا در اصل متعلق به همسر مشکات السلطنه، مرحومه سیده ماهرخ بلغاری بود. سالار مشکات در دهه ۴۰، رئیس انجمن شورای شهر رشت هم بود. او در سال های پایانی عمر در کانادا زندگی میکرد و در سال ۱۳۷۱ در سن ۸۷ سالگی در آن کشور از دنیا رفت.
فاز دوم علاوه بر درختان آزاد، درختان نارنج و چنار هم دارد. اگر این روزها به باغ سالار مشکات سری بزنید، با حذف یک باب منزل مسکونی که تصرفی و غیرمجاز در باغ ساخته شده بود و همچنین بازپیرایی علفهای هرز و درختان پوسیده، این اختلاف ارتفاع، به خوبی مشاهده میشود. پیش از اجرا، بازپیرایی فاز دوم باغ سالار مشکات، از سوی سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری رشت، مطالعه و طراحی شده بود. ولی مشخص است طرح درحال اجرا، آن طرح مطالعه شده نیست. قرار بود قدمگاه این باغ، در سطح طراحی نشود تا با قرارگیری در یک ارتفاع بلندتر، کمترین آسیب به زیستگاه درختان و بوتهها صورت گیرد، ولی همچون فاز نخست که قرار بود قدمگاه سنگی باریکی اجرا شود، باز هم گذرگاه عریضی از سنگ و بتن درحال اجراست.
نزدیک به اگوهای فاضلاب، برخی از درختان آفتزده و پوسیده قطع شده است. راههای بتنی، تنه چند اصله درخت را احاطه کرده است و در بسیاری از بخشها، سیمان در بن محیط درختان ریخته شده است. خوشبختانه چند اصله درخت نارنج –که در میانه باغ قرار دارد و در اردیبهشت ماه با شکوفههای خود، تمام محله را معطر میکند- باقی است و اطراف آن بازپیرایی و علفهای هرز آن کنده شده است.
Δ