ناقل مرگ‌ خاموش در کوچه‌پس‌کوچه‌های گیلان

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی گیل آگاه، گزارش‌های میدانی و اعلام رسمی دانشگاه علوم پزشکی گیلان حاکی از آن است که پشه آئدس، به عنوان ناقل اصلی چند بیماری ویروسی، از شرق تا غرب استان گیلان، در همه ۱۷ شهرستان مشاهده و صید شده است.
این پشه که پیش از این بیشتر در مناطق جنوبی و گرمسیری کشور دیده می‌شد، حالا در یکی از سرسبزترین استان‌های شمالی نیز جا خوش کرده و زنگ خطر را برای یک اپیدمی بالقوه به صدا درآورده است.
ویروسی بی‌درمان در راه است؟
آن‌طور که کارشناسان بهداشت می‌گویند، پشه آئدس می‌تواند ناقل بیماری‌های مختلفی همچون تب زرد، زیکا و چیکونگونیا باشد، اما در حال حاضر، خطر تب دِنگی بیش از همه جدی است؛ ویروسی مهاجم، بدون درمان اختصاصی، که در مراحل شدید، به خونریزی داخلی، اختلال در عملکرد کلیه‌ها و حتی مرگ منجر می‌شود.
در شرایطی که امکان درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، تنها راه‌حل پیش‌رو، پیشگیری از گزش پشه و کنترل محیط‌های زیستی آن است.
اوج فعالیت آئدس در راه است
آن‌گونه که سیدمهدی سلیمانی، معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان هشدار داده، ماه‌های مرداد و شهریور فصل طلایی فعالیت این پشه مهاجم است و ساعت‌های اولیه صبح و هنگام غروب، زمان‌های اصلی گزش هستند، درست همان وقتی که بیشتر مردم در فضای باز حضور دارند؛ از رفت‌وآمدهای روزمره گرفته تا فعالیت‌های کشاورزی در روستاها و حضور در طبیعت در آخر هفته‌ها.
کارشناسان بهداشت و محیط زیست تأکید می‌کنند که این بحران تنها با همکاری مردمی قابل کنترل است و ساده‌ترین منابع آب راکد – از زیر گلدان‌ها گرفته تا ظروف متروکه در پشت‌بام یا حیاط – می‌توانند به مکان تخم‌ریزی پشه آئدس تبدیل شوند.
بهسازی محیط زندگی، جمع‌آوری ظروف بلااستفاده، تخلیه آب راکد و استفاده از توری و پشه‌بند، در کنار آموزش‌های عمومی و اطلاع‌رسانی مداوم، از جمله اقدامات مؤثر برای کاهش خطر شیوع بیماری است.
پرهیز از عادی‌انگاری و بی‌تفاوتی
در حالی که بخشی از جامعه هنوز با نام «تب دِنگی» ناآشناست، تجربه دیگر کشورها نشان می‌دهد که این بیماری در عرض چند هفته می‌تواند به هزاران نفر آسیب بزند و اگر هشدارها جدی گرفته نشود، گیلان ممکن است درگیر اپیدمی خاموشی شود که مهار آن نه‌تنها دشوار، بلکه پرهزینه خواهد بود.
وظیفه همگانی، از خانه تا نهادهای مسئول
پیشگیری از تب دِنگی فقط وظیفه وزارت بهداشت یا دانشگاه علوم پزشکی نیست و مشارکت خانواده‌ها، مدارس، شهرداری‌ها، رسانه‌ها، دهیاری‌ها و حتی کسبه محلی، می‌تواند به ایجاد یک سپر دفاعی در برابر این تهدید نوظهور منجر شود.
پیشگیری هزینه ندارد، اما بی‌تفاوتی، هزینه‌های سنگینی بر سلامت و اقتصاد استان تحمیل خواهد کرد.