نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز
مرا به خاطر بسپار
به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی گیل آگاه، اشتغال و تولید، پیشران توسعه هستند و اگر پایداری شغل و امنیت آن تضمین شود، پیشرفت اقتصادی رقم میخورد و جامعه به رشد و بالندگی میرسد.«شغل و کسب درآمد»، یکی از مهمترین عوامل رشد فردی و تعیین کننده جایگاه اجتماعی است و تجربه ثابت کرده که افراد شاغل، اغلب کمتر به دام بزههای اجتماعی افتاده و مغلوب آن میشوند.
امروزه اغلب زندانیان در ندامتگاهها را کسانی تشکیل میدهند که قاطبه آنها از بیکاران جامعه و یا طبقه مستضعف بودند و چهبسا اگر شغل و کسب درآمدی داشتند، یا در دام بزههای اجتماعی نمیافتادند و یا میتوانستند در شرایط پرتلاطم اقتصاد تورمی جامعه، تاب بیاورند و از بدهکاران مالی و یا نهایتاً مجرمان مالی و اقتصادی، نباشند.
علی ای حال با تمام کشوقوسهای فردی و اجتماعی در جامعه کنونی، عدهای به دلایل مختلف از جمله ارتکاب جرایم مالی و عدم توانایی در پرداخت دیون، گرفتار زندان میشوند؛ زندانی که در گذشته صرفاً مکانی برای تحمل حبس بود و علاوه بر مددجو، خانواده و جامعه را نیز گرفتار و باعث تنزل دهک اقتصادی اجتماعی خانوارها میشد.
امروزه زندانها بر اساس سند تحول بنیادین، رویکرد و روشی تحولی به خود گرفته و از صرفاً نگهداشت زندانی، اقدامات تأمینی و تربیتی، تمرکز خود را روی توانمندسازی مددجویان و زندانیان معطوف کردهاند تا جایی که زندانیان در کنار تحمل حبس، مهارت شغلی را فرامیگیرد، در کارگاههای مستقر در زندان مشغول بهکار و پس از اتمام دوره حبس نیز با مهارت و شغلی آبرومند در جامعه حاضر میشوند.
رضا محمدی اصل مدیرکل زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی استان گیلان در گفتوگویی میگوید: در سطح زندانهای گیلان ۸۵ کارگاه فعال مهارتی و اشتغالزایی وجود دارد و ۳۰ درصد از کل زندانیان مشغول به کار هستند.
زندانیان و مددجویان در زندان لاکان رشت اغلب در صنایعی همچون سنگ مصنوعی، صنایع چوب، تولید کفش، کشاورزی، لنت ماشین و قالیبافی مشغول هستند و به گفته مدیرکل زندانهای گیلان، این شاغلین در زندانهای استان سال گذشته بیش از ۳۷ میلیارد تومان حقوق دریافت کردند.
«عباس. ز» یکی از مددجویان شاغل در زندان لاکان رشت میگوید: دو بار سابقه حضور در زندان لاکان را داشتم اما هر دوبار با یکدیگر متفاوت بودند چرا که در دوره کنونی من صاحب حرفه و شغل شده و بخش اعظمی از بدهی خود را پرداخت کردهام.این زندانی که به تدبیر و تلاش مجموعه ادارهکل زندانهای گیلان صاحب شغل و مهارت فنی در تولید سنگ مصنوعی شده معتقد است زندان صرفاً محل هدر دادن وقت و عمر نیست بلکه باید زندانی از همان محلی که آسیب دیده در این زندان تربیت و به جامعه برگردانده شود.
«حیدرعلی ک» دیگر زندانی است که دو سال از حضور سه ساله خود را در زندان لاکان رشت گذرانده و سرعت سپری شدن این دو سال را با یک سال پیشتر آن غیر قابل قیاس دانسته است. او میگوید: به دلیل خرابی بازار، تنگ دستی و زیر بار قرض رفتن، سر از زندان درآورده و با فرصتی که زندان برایش فراهم کرد، کسب و کارش را تغییر داد و امروزه میتواند بعد از اتمام دوره حبس روی پای خود بایستد.
آموزش مهارت و فراگیری یک شغل و حرفه، یکی از مهمترین نیاز جمعیت فعال در دوره کنونی است و به نظر میرسد هر کسی باید در کنار شغل اصلیاش، مهارتی را بیاموزد چرا که ماهر بودن در مشاغل مختلف اگر منجر به تولید شغل و ایجاد فرصت شغلی نباشد میتواند نیاز خود و جمعیت پیرامونی خود را رفع کند.
به گفته محمدی اصل، دو هزار و ۹۰۰ زندانی سال گذشته در کلاس های مختلف از جمله برق ساختمان، جوشکاری، کشاورزی، پرورش دام و طیور، کفاشی، منبت کاری و معرق دورههای مهارت آموزی را طی و از فنی حرفهای و جهاد کشاورزی مدرک معتبر مهارت دریافت کردند؛ این یعنی اگر مددجو دوران حبسش تمام شود، مهارت و دانش کافی برای دست و پا کردن شغلی آبرومند را برای خود دارد هر چند باید این احساس تکلیف توسط دستگاههای متولی و مسؤول در سنین پایه مورد توجه و اهتمام جدی قرار بگیرد.
ایجاد اشتغال و رونق تولید در زندانهای استان گیلان که یقیناً محدودیتهای تأمینی و تربیتی خاصی نیز دارد، شاهکار و یک نقطه قوت و جلوهای از صرف فعل خواستن است که مسوولان زندانهای گیلان آن را جامه عمل پوشانده و باید این روحیه در سالی که از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی به جهش تولید با مشارکت مردم نیز مزین شده، به دیگر مجموعههای موثر در حوزه تولید و اشتغال تسری پیدا کند.
مهارت آموزی، ایجاد شغل پایدار و کمک به درآمد خانوار مددجویان و در نهایت سوغات بردن مشاغل و حِرفه از زندان به مناطق مختلف، یک دستاورد ارزشمند است و گردش پول در حوزه تولید آن هم در زندان، در زمانی که بسیاری سرمایههای خود را به سمت غیر تولید و مشاغل کاذب سوق میدهند، اقدامی تحسینبرانگیز و شایسته تقدیر است
Δ