سهم مسکن از تسهیلات بانکی، تقریباً «هیچ»/ بانک‌ها به وظایف قانونی خود عمل نمی‌کنند

به گزارش پایگاه خبری و اطلاع رسانی گیل آگاه به نقل از ایرنا ، بانک‌ها مهم‌ترین نهاد پولی و مالی هر کشور محسوب می‌شوند که نقشی اساسی در پرداخت انواع تسهیلات به افراد جامعه دارند. تسهیلات بانک‌ها می‌تواند در مسیر تولید و گره‌گشایی‌های اقتصادی وارد شود و یا آنکه با انحراف از آن وارد بازارهای سوداگرانه و غیر مولد شود و آسیب‌های زیادی بر اقتصاد وارد کند.
یکی از حوزه‌هایی که همواره نیازمند تسهیلات دهی بانک‌هاست، حوزه مسکن است. مسکن به عنوان ضروری‌ترین نیاز خانواده‌ها، به سرمایه زیادی برای تأمین و ساخت نیاز دارد و در اغلب کشورها، دولت‌ها برای خانه‌دار شدن مردم، به ویژه اقشار کم درآمد، سیاست‌های گوناگونی را اجرا می‌کنند.
یکی از این سیاست‌ها تأمین مالی و اعطا تسهیلات از طریق بانک‌ها است. در ایران نیز با توجه به اینکه قانون اساسی در اصل ۳۱، مسکن متناسب با نیاز را حق هر فرد و خانواده ایرانی دانسته است و دولت موظف شده تا با رعایت اولویت برای آن‌ها که نیازمندترند، این اصل را اجرا کند.
به همین دلیل در دولت‌های مختلف کم‌وبیش شیوه‌هایی برای خانه‌دار شدن مردم اجرایی شده است که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، طرح مسکن مهر بود که در آن دولت مستقیماً اقدام به خانه‌سازی و تأمین مسکن مردم کرد.
علاوه بر آن، همواره بانک‌ها مکلف بوده‌اند تا بخشی از تسهیلات خود را در اختیار کسانی قرار دهند که برای تأمین مسکن خود به آن تسهیلات نیاز دارند. تنها نمونه‌ای از این تکلیف‌ها مربوط به بودجه ۱۴۰۰ است که طبق آن مقرر شده بود تا یک میلیون و ۲۰۰ هزار واحد اعم از واحدهای مسکونی شهری و روستایی، از تسهیلات ساخت مسکن استفاده کنند.
بانک‌ها به وظایف قانونی خود عمل نمی‌کنند
طبق ماده‌ی ۴ قانون جهش تولید مسکن، بانک‌ها باید در سال ۱۴۰۰ حداقل به میزان ۳۶۰ هزار میلیارد تومان تسهیلات برای ساخت مسکن در طرح نهضت ملی مسکن اعطا می‌کردند و به مرور زمان و با توجه به تورم هر سال، این میزان افزایش می‌یافت. البته عملکرد شبکه‌ی بانکی در قبال قانون جهش تولید مسکن، حکایت از این دارد که بانک‌ها خیلی تمایلی به پرداخت تسهیلات بخش مسکن ندارند.

وام مسکن کمک به زنجیره‌ی تامین مالی بنگاه‌ها
رجوع اکثر بنگاه‌ها و تولیدی‌ها به بانک برای تأمین سرمایه‌های در گردش خود، در سال‌های اخیر به طور قابل ملاحظه‌ای مشهود است. این بدان معناست که اوضاع کسب‌وکارها گونه‌ای است که گویا نمی‌توانند به واسطه‌ی فعالیت طبیعی و از طریق فروش کالا و خدمات خود، به سود و در نتیجه سرمایه‌ی مورد نیاز برای فعالیت‌های آتی خود دست پیدا کنند، از این رو همواره به بانک‌ها مراجعه می‌کنند.
ساخت مسکن و اعطای تسهیلات به آن، یکی از راه‌هایی است که می‌تواند به واسطه‌ی راه انداختن چرخ صنایع گوناگون،‌ از جمله صنایع سیمان، فولاد و سایر، نیاز بنگاه‌ها به تسهیلات را کاهش دهد و از طرف دیگر، بانک بتواند منابع خود را صرف امور دیگری کرده و از دو جهت به وظیفه اصلی خود،‌ یعنی رشد و توسعه کشور کمک کند؛ اکنون می‌توان درک کرد که چرا اعطای تسهیلات به مسکن در استان زنجان بخش قابل توجهی از رشد اقتصادی در آن استان را به خود اختصاص داده است.