قطعی آب شرب و مشکلات روستاهای فاقد آب چاه

از ظاهر سرسبز و درختان آراسته، جنگل های پرپشت و هوای پر باران استان های شمالی کشور چنین به نظر می‌رسد که در این نواحی مشکل کمبود آب برای کشاورزی و آبیاری وجود ندارد اما آنچه که در سال های اخیر شاهدش هستیم بی‌آبی‌هایی است که در این خطه حتی دامن خانواده را نیز گرفته است.

در برخی نقاط استان گیلان اگر از آب شرب که نیاز طبیعی و اساسی برای هر خانواده است بگذریم، حتی مدت هاست از آب ناسالم و ناکافی برای شست و شوی روزانه و استحمام هم خبری نیست. پایین بودن کیفیت آب آشامیدنی از نظر طعم، بو و رنگ و…. حالا قطعی چندین روزه آب، اهالی روستاهای کوچصفهان را بر آن داشت تا از طریق رسانه صدای خود را به گوش مسئولان برسانند.

«هایده توانا» از اهالی روستای علیسرا که از قطعی آب گلایه دارد می‌گوید: خانواده‌هایی که فرزند کوچکی و بیمار دارند بیشتر دچار مشکل هستند، مسئولین باید همه اینها را در نظر بگیرند.

وی با بیان اینکه مسئولان خود در جریان مشکلات ما هستند اما کاری از پیش نمی‌برند، گفت: ما هم مانند مسئولین می‌دانیم که مشکلات زیرساختی همچون فرسودگی لوله‌ها و عدم تصفیه‌ مناسب در مخازن آب وجود دارد که باعث می شود چنین مشکلاتی به وجود بیاید اما تا کی!!

توانا با اشاره به اینکه مسئولین بجای راه حل و رفع موانع فقط از ما می‌خواهند، صبر کنیم و هیچ حرکتی از آنان برای ترمیم مخازن و مرمت لوله‌ها و… دیده نمی‌شود افزود: مدت‌هاست آب شرب اهالی روستا قطع است و کسی به فکر گرفتاری و معطلی مردم در این شرایط آب و هوایی نیست.

وی در ادامه نامه نگاری به نمایندگان را بی‌فایده دانست و گفت: این مشکل، مشکلی نیست که در نوبت بمانند زیرا باید آنی به آن رسیدگی شود چون نیاز به مصرف آب شرب قابل خوراکی داریم.

«معصومه کاظمی» هم با بیان اینکه می‌دانیم شهرها و روستاهای دیگر استان گیلان تقریبا وضعیت ما را دارند گفت: قبلا از آب روستایی مناسب استفاده می‌کردیم و در هر صورت قسمتی از مشکلات ما حل می شد ولی الان که آب روستایی زیر مجموعه آب شهری شده است متاسفانه مسئولین توجه نمی‌کنند و می‌گویند اعتبارات کافی نیست و بودجه به اندازه کافی نداریم.

‌این بانوی خانه دار بیان کرد: کسی که در این بین آسیب می‌بیند مردم و اهالی روستا هستند با توجه به شکل گیری جدید روستاها، این روستاها فاقد آب چاه هستند در حالی که ما قبلا در روستاها آب چاه داشتیم اما اکنون هیچکدام از خانه های جدیدی که احداث شده اند آب چاه ندارند و مانده‌ایم که چه کار کنیم.

وی با اشاره به اینکه میزان فشار و تمیزی آب زمانی هم که وصل بود، مناسب نبود اما حداقل آب داشتیم و می‌توانستیم استفاده کنیم گفت: آن موقع هم باید حتماً آب را می‌جوشاندیم و مصرف می‌کردیم ولی حداقل قابل تحمل بود و با آن می توانستیم استحمام و شستشوهای دیگر را انجام دهیم.
 

«غلامرضا خورشیدی» یکی دیگر از روستاییان با بیان اینکه بیش از ۳۰ روز است آب روستایی ما تحت هیچ شرایطی قابل مصرف نیست اظهار کرد: روستای علیسرای بخش کوچصفهان مدت هاست در طی ۲۴ ساعت، شاید فقط یکی ۲ ساعت آن هم آب غیر آشامیدنی داشت که اکنون آنهم قطع شده است.

پایان/