اهدای خون داوطلبانه

به گزارش گیل آگاه، یادداشت به قلم حمیدرضا رحیم زاده؛

یک اهداکننده خون هستم ، به رسم و آیین من ، رسم و آین نیاکانم احترام بگذارید خون من فروشی نیست من داوطلب اهدای خون هستم .
بیش از نیم قرن ایثار سفیدپوشان انتقال خون و اهداکنندگان خون تثبیت تفکر اهدای داوطلبانه بوده است

پنجاه سال از عمر سازمانی می گذرد که تفکری بزرگ از ملتی بزرگ را در دنیا نهادینه ساخت ، سازمانی که چند سال پس ازتاسیس آن جهانی شد ، سازمان انتقال خون افتخاری بزرگ برای ملتی بزرگ است که ایثار را معنی می کنند .
سلامت انسانها شوخی نیست و قابل معامله هم نخواهد بود ، وجه معاملاتی و ریال آن خارج از وجه انسانی است ، به هر دلیل که باشد و به هر دلیلی که توجیه شود خارج از مقوله انسانی است و تفکر به آن شرم آور است .
تصور کنیم که اهداکننده خون با نذر و نیت کمک به همنوع خون اهدا می کند اما در مقابل مصرف کننده خون ملزم به دریافت آن است و حفظ این میراث نیم قرن مردم و سازمان وظیفه است سرشار از روح انسانی که به زبان گفتن سخت است .
حالا تصور کنیم که مصرف کننده خون هستیم ، بیمار قلبی که برای جراحی خون می خواهد ، مادری که در آستانه تولد فرزند است و تزریق خون می خواهد و یا بیمار دیالیزی ، نوزاد مبتلا به زردی ، مجروح تصادفی و خلاصه جمعیت تالاسمی و هموفیلی که نیاز به تزریق خون ۲۰ روز یکبار دارند و یا کودکان و بیماران سرطانی که پس از شیمی درمانی که ملزم به دریافت پلاکت خون هستند .
حالا فرض کنیم من خریدار خون شما هستم ، آیا از این واژه شرم وجودم را نمی گیرد ، آیا دچار عذاب وجدان نمی شوم ، از طرفی اگر روزی قرار شد من مصرف کننده باشم آیا می توانم درخواست مهرورزی از شما داشته باشم ..
من یک اهداکننده خون هستم ، به رسم و آیین من ، رسم و آین نیاکانم احترام بگذارید خون من فروشی نیست من داوطلب اهدای خون هستم .